De rivaliteit laaide soms hoog op in de wedstrijd tussen Pakistan en Maleisië. De scheidsrechters hadden hun handen vol om de spelers in toom te houden. Want ook al spelen beide landen niet meer voor de hoofdprijs, winst in een onderlinge wedstrijd telt.

Pakistan speelt een wisselvallig toernooi. Dat werd opnieuw duidelijk tegen Maleisië. De Pakistani wisselden fraaie aanvallen af met rare fratsen. Zo ook in de laatste minuten van de wedstrijd. Eerst was er geel voor Tariq Aziz, die in de rebound van een strafcorner een Maleisische verdediger raakte. Het bracht de verhoudingen op het veld terug tot tien tegen tien, want een paar minuten eerder kon de Maleisiër Selvaraju Sandrakasi na een gele kaart al inrukken. Met nog zestig seconden op de klok speelde Pakistan alles of niets en dat leverde na een snelle counter een strafcorner op.

Variant
Aanvankelijk leek de corner van Pakistan te mislukken. De bal werd niet goed gestopt, waardoor een rechtstreekse sleeppush niet meer mogelijk was. Pakistan koos vervolgens vliegensvlug voor een variant, die Muhammad Adnan Zakir tegen de plank sloeg. Het gaf de Pakistani reden tot juichen, want dankzij de 2-1 van Zakir was de derde zege van het toernooi een feit. De overwinning op Maleisië was overigens niet voldoende voor een plaats in de halve finale. Pakistan verspeelde eerder kostbare punten tegen Argentinië, dat wél tot de laatste vier doordrong.

Knock-out
Voor Maleisië was de ontgoocheling groot na de knock-out door Pakistan. Minutenlang lagen de spelers op de grond. Uitgeteld. En dat terwijl Maleisië vooral de eerste helft de betere ploeg was. Mohd Rejab Zulkifli opende na twaalf minuten verdiend de score door zijn twaalfde strafcorner tegen de touwen te pushen. Lang kon Maleisië niet van de voorsprong genieten. Mahmood Muhammad Khalid deed zes minuten na de goal van Zulfikli het kunstje na voor Pakistan: 1-1. En diep in de tweede helft zorgde opnieuw een Pakistaanse strafcorner dus voor de beslissing. (DvdB)